فرنی و زوئی – ادامه

اما امروز فرنی و زویی به عنوان یک شاهکار شناخته میشود. خواندن دوباره آن نشان میدهد که این داستان بلند از تاریخ گذشته نیست، در واقع شیوه نقد معاصر فرنی و زویی از تاریخ گذشته است. نمونه های فراوانی از نحوه برخورد نادرست منتقدان با آثار ادبی در تاریخ ذکر شده است. از جمله آنچه در مورد “جنگ و صلح” رخ داد و آن را فاقد فرم و شکل مشخص دانستند. البته همانطور که بسیاری اشاره کرده اند همین ایرادها و اشکالاتی که منتقدان در مورد این آثار بیان کردند در واقع نوآوریهای هنرمند است که اهمیت آنها را افزایش داده است.در مورد فرنی و زویی نیز این انتقادات ما را متوجه نوآوری و خلاقیت سلینجر میکند. تا آن زمان دیده نشده بود که شخصیتهای داستانی چنین عکس العملی را برانگیخته باشند یا نویسنده متهم به آن شود که شخصیتهای توهین آمیزی خلق کرده است. جالب اینجاست که سلینجر، خود توهین آمیزبودن شخصیتهایش را به خوبی میدانسته. راوی “زوئی” را به یاد آورید که دیدگاه برخی از شنوندگان مسابقه “این بچه نابغه است” را با تلخی خاصی اینگونه بیان میکند: گلس ها یه مشت حرومزاده استثنایی اند که باید همون موقع تولد غرقشون میکردن یا تو اتاق گاز خفه شون میکردن. در تمام داستانهای خانواده گلس، سلينجر قهرمانان غیرعادیش را در متن دنیای واقعی قرار میدهد تا تنفر و نگرانی مردم عادی را از آنها ببیند.