تکنیک در همشهری کین -2

<P dir=rtl align=justify>اورسون ولز و فیلمبردارش گرگ تالند، سبک فیلم نوآر را پی‌ریزی کردند. پس از این فیلم، صحنه‌‌پردازی تاریک نیز در فیلمهای هالیوودی متداول شد. تالند با بهره‌گیری از تجربیات ارزنده‌اش که به همراه جان فورد به دست آورده بود، در این اثر از سایه‌ها استفاده مطلوبی نمود. تالند و ولز&nbsp;همچنین موفق شدند برای نخستین‌بار همه عناصر&nbsp;قاب (چه دور و چه نزدیک) را با وضوح مناسب به تصویر کشند. به کمک لنز عریض و نورپردازی نقطه‌ای، ریزترین جزئیات در پس‌زمینه و نیز جلوی تصویر قابل تشخیص شد. اینگونه عمق‌دهی به تصویر به همراه نورپردازی سایه-روشن،&nbsp;تنش خاصی در فیلم ایجاد&nbsp;نمود که باعث تهییج تماشاگر می‌شد. تماشاگر به خوبی با داستان درگیر می‌شد و به دنبال آن بود تا راز قصه گشوده شود. یکی از صحنه‌های ابتدایی که والدین کین را به هنگام کودکی وی&nbsp;نشان می‌دهد از صحنه‌های نوآورانه فیلم است. نماهای دور ممتد و واید (عریض) این سکانس، ترکیب کاملی را پدید می‌آورد و به تماشاگر این امکان را می‌دهد که از میان عناصر تصویر، روی آنکه می‌خواهد تمرکز کند. </P>