بوی نوروز

<P dir=rtl align=justify>باید قبول کرد که در حال حاضر رسانه‌ها نقش بسیار مهمی در جامعه دارند. به نظر می‌آید مسئولان رسانه ملی ایران (رادیو و تلویزیون) به این موضوع آگاهی کامل دارند و در مواردی مثل انتخابات و مناسبتهای مذهبی به خوبی نقش خود را ایفا می‌کنند ولی عجیب است که در مورد بزرگترین مناسبت ملی ایرانیان، یعنی نوروز آنگونه که باید عمل نمی‌کند. اگرچه تلویزیون در نوروز پر است از فیلمهای سینمایی اکشن و البته گاهی فیلمهای خوب، اما آنچه غایب است فضای نوروزی و پراکندن بوی نوروز است. حتی سریالهایی که در این ایام پخش می‌شود اصلن نشانی از نوروز ندارند. <BR>اگر برنامه‌های نوروزی تلویزیون را با استدلال آش کشک خاله توجیه کنیم اما رسانه‌های مکتوب نیز دست کمی از آنها ندارند. ویژه‌نامه‌های نوروزی را که ورق می‌زنم بوی نوروز&nbsp;را حس نمی‌کنم. (بگذریم از مجله فیلم که همیشه بهترین شماره‌اش، شماره‌ی نوروزی است) به طور مثال، ویژه‌نامه‌ی&nbsp;روزنامه‌ی اعتماد که گویا تریبون اصلی اصلاح‌طلبان است پر است از مطالب تکراری سیاسی که مردم را خسته می‌کند و عجیب است که پس از اینهمه سال، حاصل حرکت اصلاح‌طلبان برای ارتباط با مردم، چنین مواردی است. <BR>باز هم دم تلویزیون آنور آبی طپش گرم که چند لحظه‌ی نوروزی خلق کرد.<BR>پی‌نوشت: برای آنکه از انصاف خارج نشوم لازم به ذکر است ویژه‌برنامه‌ی تحویل سال شبکه‌ی یک سیما خوب و متفاوت بود که گویا حاصل کار تیم منصور ضابطیان بود.</P>