دیشب لازم نبود عادل فردوسیپور چیزی بگوید. همهی آنها که روزی تصمیم داشتند کاری در این مملکت بکنند و بعد ناامیدانه این فکر را از سر به در کردند معنای نگاههای او را فهمیدند. لازم نبود از آنچه بر سرش گذشت بگوید که در این سالها هم بسیار دیدهایم، هم شنیدهایم و هم تجربه کردهایم. با مراجعه به حافظهی تاریخی خواهیم فهمید که نود دیگر تمام شد. حتا اگر به خاطر مصلحت آن را ادامه دهند مطمئنیم که نود، آن برنامهی سابق نخواهد بود. جذابیت نود در تمام این سالها برای من و بسیاری دیگر، نه پرداختن به فوتبال؛ بلکه نشان دادن مشکلات پیچیدهی اجتماعی و فرهنگی ایرانیان بود که با کمی دقت از پشت موضوع به ظاهر سهل و ممتنعی به نام فوتبال بیرون میزد. حالا روح فردوسیپور را گرفتند؛ دیگر شهر در امن و امان است.
برچسبها: فردوسیپور، نود
