اینجا برای دل خودم مینویسم. اینجا با خودم تعارف ندارم. راستش این است: دلم برایت تنگ شده و دلتنگی از این نوع یعنی دوست داشتن. سفر روحی عجیب و غریبی در این یک سال داشتم. سفری که برایم لازم بود اما حیف و صدحیف که همراه ارزشمندی را از دست دادم. این دگرگونی روحی باید اتفاق می افتاد. باید خود را بهتر میشناختم. باید میدانستم که واقعن چه چیزی را دوست دارم. حالا از وضع روحی خودم راضیم اما ای کاش کنارم بودی. کاش میتوانستم برایت خیلی چیزها را بگویم. خودم این فرصت را از خودم گرفتم، میدانم.
