آتش در نیستان » انتخابات

نامه‌ای سرگشاده به یک دوست یا یک دیالوگ منطقی

atashoney — Sat, 11 Jun 2005 13:31:08 +0000

هر چند برخی گفته‌اند نخبگان را رها کنید اما من معتقدم بحث با نخبگان مهم است به خصوص با تحریمیها که اگر هم ما بحث را رها کنیم آنها ول نمی‌کنند
به هر حال، دوست بسیار عزیزی که حتی همان روز اول که لوگوی حمایت از معین را در وبلاگش گذاشت داشتم از تعجب شاخ درمی‌آوردم، در آستانه انتخابات با روشی غلط شروع کرده به تبلیغ تحریم.
پاسخی به او نوشته‌ام که بخشی از آن را در وبلاگ می‌آورم: بزرگترین انتقادی که به تو دارم آن است که روش نفی را پیش گرفته‌ای نه اثبات؛ یعنی همان روشی که رسانه‌های اپوزیسیون خارج‌نشین پیگیری می‌کنند و واقعا مضحکه‌ای است تلویزیونهای آنها. شاید تو ندیده باشی ولی برای رودست زدن به هم در تبلیغ تحریم، کارهایی می‌کنند که من هم اگر جای مسئولان جمهوری اسلامی بودم فقط به‌ آنان می‌خندیدم. خلاصه استدلالشان آن است که اینها همه سروته یک کرباسند و گویی اگر ما رای دهیم یعنی هیچ از دموکراسی و آزادی نمی‌دانیم. گویی ما از هیچ چیز خبر نداریم و آنان عقل کل‌اند. در استراتژی آنان، راه حلی ارائه نمی‌شود فقط بحث، مخالفت است با حکومت کنونی.
بگذریم، دوست عزیز، به خدا همه چیزهایی که تو می‌دانی را ما هم می‌دانیم. بر من خرده می‌گیری که چرا واژه سیاهنمایی را به کار گرفته‌ام ولی ارجاعت می‌دهم به بند چهارم نوشته‌ات. گفته‌ای: “ من از وضع موجود اصلا راضی نیستم و نمیخوام چهار سال دیگه توی این وضع بمونیم” من بر خلاف تو وضع کنونی را چندان بد نمی‌دانم. وقتی می‌بینم که نوجوانان و کودکان امروز به چه امکاناتی دسترسی دارند و چگونه زندگی می‌کنند خیالم راحت است که آینده ما سیاه نخواهد بود. وقتی می‌بینم دخترانی پیدا شده‌اند که بدون توجه به دعواهای سیاسی و بدون توسل به آدمهای سیاسی، حقوق پایمال‌شده تاریخی خود را پیگیری می‌کنند دلم روشن است که آینده‌ای بهتر خواهیم داشت. من بر خلاف تو معتقدم امروزمان بهتر از دیروز است و فردامان بهتر از امروز خواهد بود. اگرچه ممکن است در مواردی اوضاع بروفق حال من و تو نباشد اما با کمی ریزبینی و تعمق خواهی دید که وضع امروز بهتر شده است. غیر از زنان، نمونه دیگرش در جامعه ما که همه چیزش سیاسی است همین صعود آسان ایران به جام جهانی و تمامی حواشی‌اش است. از حضور فریدون زندی گرفته تا رفتار حکومت با مردم پس از این بازی. البته من هم گاهی دلم گرفته از رواج لمپنیزم در میان همین نوجوانان، اما می‌دانم که این مشکل قابل حل است. از هزاران چیز دیگر ناراحت شده‌ام اما حل آنها به زمان نیاز دارد و بسیاری از آنها مستقل از حکومت قابل حل است. اما برسیم به داستان شیرین معین و انتخابات. خلاصه بگویم که هنوز معتقدم قضاوت در مورد افراد بر اساس گذشته را درست نمی‌دانم. اصلا برای من فرد مطرح نیست و اگر می‌بینی از معین حمایت می‌کنم به دلیل آن است که من موافق اصلاحات هستم و نه انقلاب. قبلا گفتم که اگر ملاک، گذشته افراد باشد بسیاری کسان و حتی آنان که تو در ذهنت بزرگ می‌پنداری اشتباهات بسیاری داشته‌اند. من حتی در وبلاگم به گذشته قالیباف هم کاری ندارم. من گفته‌ام این همه پول از کجا آورده؟ بگذار جمله‌ای برایت بگویم از همینگوی در کتاب داشتن و نداشتن. او می‌گوید انسان بزرگ وجود ندارد. راست هم می‌گوید. من کی گفتم معین پاک و منزه است و هاشمی گناهکار؟ اصلا این نامها را رها کن. موضوع آن است که ما برای اصلاحات و پاگرفتن دموکراسی تلاش می‌کنیم. دوست عزیز، بدون دموکراسی هیچ پیشرفتی متصور نیست و ما باید آن را تمرین کنیم. بهتر از من می‌دانی که در دموکراسی من و تو بازیگریم نه تماشاگر. هر وقت جامعه مدنی به سطحی از قدرت رسید که توانست مطالباتش را مستقل از حکومت بگیرد آن روز دموکراسی نهادینه شده است. از توجه به قومیتها گفتی و از تجربه خود در این زمینه. طبیعی است که اگر ما فقط موقع رای‌دادن یاد این چیزها بیفتیم و بخواهیم قول بازستاندن حق خود را از نامزدها بگیریم موفق نخواهیم شد. معین که هیچ، رییس جمهور دموکرات‌ترین کشور هم اگر جامعه مدنی‌اش فشار نیاورد کاری انجام نخواهد داد. بزرگترین انتقاد به خاتمی آن است که هیچ تلاشی نکرد تا این جامعه مدنی جان بگیرد. امروز تو می‌گویی چرا فلانی این کار را نکرد و بهمانی (نه بهرمانی!) آن کار را. من می‌گویم مهمترین کاری که فلانی و بهمانی باید می‌کردند آن بود که جامعه مدنی را قوت بخشند. آنگاه این جامعه مدنی قادر بود حق خود را بگیرد. البته پیشتر گفتم در نهایت این اتفاق خواهد افتاد ولی چه بهتر که حکومت کمک کند. مثلا می‌دانی که معین با اصرار فراوان تلاش کرد تا اداره دانشگاه را به خود دانشگاهیان واگذار کند، یعنی رئیسش را خود انتخاب کنند و سیاستگذاری کنند و… کاری که با مخالفتهای بسیاری همراه شد و بسیاری آن را نادیده گرفتند. اما من آن را یک حرکت خوب و در راستای تقویت جامعه مدنی می‌دانم.
حال کمی این بحث را رها کنیم و به پرسشهایت بپردازیم.
پرسیده‌ای آیا کسی هست که حاضر باشه یکبار دیگه به خاتمی رای بده؟ شاید حمل بر دیوانگی باشد ولی بسته به اوضاع ممکن است من به او رای دهم چون به صداقتش ایمان دارم. می‌دانم مقصودش از جامعه مدنی چیست و معتقدم کارهای بسیار بزرگی کرده است. البته بین خاتمی و معین، معین را انتخاب می‌کنم چون دو گام از او پیش است. مطمئنم معین در تشکیل کابینه وامدار هاشمی نخواهد بود که نبض اقتصاد (نفت، صنعت و …) را به دست او بدهد. مشخص است که کابینه او متفاوت خواهد بود و نیازی به توضیح من نیست. شک ندارم
دوم پرسیده‌ای چرا در مجلس ششم قدمهای بزرگی برنداشتند؟ من هم انتقادات بسیاری به عملکرد مجموعه دولت و مجلس در آن هنگام دارم ولی آن را به حساب عدم تجربه‌شان می‌گذارم و یکی از دلایلش را آن می‌دانم که مجلس ششم مجموعه ناهمگونی بود که گذشت زمان، تفاوت آنان را نشان داد. بسیاری به قول تو برای قدرت به مشارکت چسبیدند که امیدوارم روزی از این مجموعه خارج شوند
سوم، پرسشت درباره فرد معین است که پاسخت را دادم. معین هیچ‌کاری نخواهد کرد. امید من آن است که کمی استبدادزدگی را از فرهنگ ما خارج کند و به جامعه مدنی قدرت دهد تا خود جامعه کارهایش را انجام دهد
پرسش چهارمت را هم پاسخ دادم. من مثل تو وضع کنونی را خیلی بد نمی‌دانم و در ضمن، معنی شروع کار متفاوت را نمی‌دانم. تحریم انتخابات در هر وضعیت، کار متفاوتی نیست و 25 سال است اپوزیسیون آن را دنبال می‌کند. اگر منظورت، راه حل جدیدی برای حل مشکلات است که تا کنون گفته نشده بگو
و اما نکته پنجمت، به طور خلاصه رای ندادن در شرایط فعلی را من به معنای تایید دخالت خارجی می‌دانم. توضیحش مفصل است. در ضمن، گاهی هزینه رای دادن بیشتر است همانطور که در دوم خرداد، این اتفاق افتاد
و در پایان اینکه، من تو را بسیار باهوشتر از آن می‌دانم که با حرفهای من بخواهی تصمیم بگیری که رای بدهی یا ندهی. فقط کمی به جامعه دقیقتر نگاه کن

هاشمی

atashoney — Wed, 08 Jun 2005 17:22:18 +0000

میگن نامزدها را تخریب نکنید. من نمیتونم. یعنی نمی‌دونم اسم این تخریبه؟ چیه؟ اصلا من به هاشمی کاری ندارم. این بر و بچه‌ها حالشون خوبه؟ فکر کنم آفتاب زیاد خورده به سرشون. یعنی فکر می‌کنن هاشمی بهشون آزادی میده؟ شاید داستان یه چیز دیگه‌س. شاید دارن مسخره‌بازی در میارن. از طرفی دوستم میگه تو ستادهای هاشمی تریپ آدمها همینجوریاس

ما که رای ندادیم- قسمت اول

atashoney — Sun, 17 Apr 2005 16:56:59 +0000

جمهور، یکی از بهترین وبلاگهایی است که میخوانم با مطالبی صاف و پوست کنده. در ضمن خیلی آرمانگرایانه است و به طور طبیعی مایوسانه! به هرحال، نویسنده این وبلاگ پیش بینی اش را از سرنوشت رای دادن نوشته و این درست همان جایی است که باید بیشتر در موردش صحبت کرد تا شاید با این دوستان به نتیجه برسیم. پس کمی هم ما داستان رای ندادن را مینویسیم
چند روز قبل از انتخابات-داخلی-محل کار: یک نیمچه بحثی در مورد انتخابات در میگیرد. خلاصه اش آن است که اکثریت ضمن کمی فحش به سیاست (این پدیده کثیف و اخ) متفق القول میگویند که رای نمیدهند. دوباره تئوری توطئه جان گرفته است. جای دايی جان ناپلئون خالی. در واقع این بحث آنقدر قدیمی است که این صحنه را بازیگران فی البداهه در می آورند
دوربین روی چهره فلانی زوم میکند. فلانی مشغول پرسه در وبلاگهاست. از آنها هم چیزی دستگیرش نمیشود. جمهور و شبح و… از تحریم گفته اند و الپر و حنیف و … از لزوم رای دادن به معین.
همان روز-خارجی- خیابان ایکس: فلانی سوار تاکسی میشود. وای، باز هم بحث انتخابات. اما خب اینجا کار راحت تر است. همه میگویند رای نمیدهند. فلانی با خودش میگوید دیگر این وبلاگ مبلاگ ها را نمیخواند. امان از دست وبلاگها که آدم را گیج میکنند.
همان روز- داخلی: فلانی شب به اتفاق خانواده جایی مهمان هستند. باز هم بحث شیرین انتخابات! از فلانی نظرش را میپرسند. هرچه باشد او دانشگاه رفته است و سرش توی کار. فلانی کمی فکر میکند و دیر میشود؛ تا دهنش را باز میکند همه میگویند ما که رای نمیدهیم و رای بدهیم که چه بشود. هر …ی میخواهد رئیس جمهور بشود بشود. به ما چه میرسد؟ فلانی با خود فکر میکند که راست میگویند. باز هم امان از دست این وبلاگها!
روز انتخابات- داخلی: فلانی لم داده روی مبل و اخبار ساعت 7 را نگاه میکند.
” نهمین انتخابات ریاست جمهوری با حضور پرشور مردم برگزار شد … در بسیاری مناطق تعرفه رای تمام شده و مجریان درخواست تعرفه جدید داده اند… زمان رای گیری تا 9 شب تمدید شد” فلانی در تصاویر پخش شده آقای … را میبیند که در صف رای گیری ایستاده. خیلی تعجب میکند چون همین آقا چند روز پیش سفت و سخت مخالف رای دادن بود. بی بی سی و سی ان ان هم از انتخابات تصاویری پخش میکنند. ظاهرا همه چیز مرتب است و حداقل حدود 50 درصد از مردم شرکت کرده اند

atashoney — Sat, 16 Apr 2005 14:54:10 +0000

خوشبختانه روند رو به رشد آرای دکتر معین حفظ شده است و حتی رسانه های محافظه کار هم این مطلب را فهمیده اند. اما آنچه برای من جالب است این است که کروبی با تکیه بر کدام گروه وارد انتخابات شده است. در همه نظرسنجی ها هم رتبه های آخر را کسب میکند. تنها دلیلی که به ذهنم میرسد آن است که او برای حفظ ظاهر انتخابات وارد شده باشد و این یعنی که احتمال رد صلاحیت معین وجود دارد. ولی الان با توجه به نظرسنجیها اگر چنین شود ضربه ای اساسی به وجهه بین المللی ایران وارد خواهد شد.

atashoney — Sat, 16 Apr 2005 14:54:10 +0000